Σύνδρομο κοιλιακών προσαγωγών ( sports hernia)

Αθλητές, όπως οι ποδοσφαιριστές και οι καλαθοσφαιριστές  που  συμμετέχουν  σε  αθλήματα  που  απαιτούν επαναλαμβανόμενες  στροφές,  απότομες  αλλαγές  κατεύθυνσης  και  εναλλαγές  ταχύτητας- όπως  οι  ποδοσφαιριστές- βρίσκονται  συχνά  αντιμέτωποι  με  προβλήματα  κοιλιακών  και  προσαγωγών.

Πρόκειται  για  επαναλαμβανόμενους  μικροτραυματισμούς  και  ‘μικρορήξεις’  του  βουβωνικού  πόρου,  ενός  καναλιού  δηλαδή  περίπου  4cm,  που  μέσα  του  περνούν,  στους  άνδρες  ο  σπερματικός  τόνος  και  στις  γυναίκες  ο  στρογγύλος  σύνδεσμος  ο  οποίος  πορεύεται  μπροστά  στη  λεκάνη  από  πάνω  και  έσω  προς  τα  κάτω  και  έσω.Γι’αυτό  και  η  κατάσταση  ονομάζεται  κήλη  του  αθλητή,  χωρίς  να  υπάρχει  πραγματική  κήλη.

Ο  τραυματισμός  προκαλείται  διότι  η  δράση  των  προσαγωγών  μυών  των  ποδιών  δημιουργεί  κατά  την  άθληση  τραβήγματα  κυρίως  στο  οπίσθιο  τοίχωμα  του  βουβωνικού  πόρου  που  σχηματίζεται  και  από  τον  έσω  λοξό  κοιλιακό  μύ  και  απ’  τον  εγκάρσιο.

Ο  αθλητής  παραπονιέται  για  πόνο  στο  ένα  ή  και  στα  δύο  πόδια  ψηλά  προς  τους  όρχεις,  πόνο  που  αφορά  και  το  λοξό  κοιλιακό  και  τους  προσαγωγούς  μύες.

Απότομες  κινήσεις  επιδεινώνουν  τον  πόνο.Βήχας  ή  φτέρνισμα  είναι  συχνά  επώδυνα.

Ο  πόνος  στην  αρχή  εμφανίζεται  κατά  την  άθληση,  αργότερα  όμως – ιδίως  αν  ο  αθλητής  δεν  σταματήσει  τις  δραστηριότητές  του – είναι  συνεχής.Συνήθως,  όταν  ο  πόνος  επιμένει  πέραν  των  3  ημερών  υπάρχουν  δύο  ή  περισσότερα  στοιχεία  που  πάσχουν.Εκτός  από  την  κλινική  εξέταση,  κάποιες  εργαστηριακές  εξετάσεις  είναι  απαραίτητες  κυρίως  για  να  αποκλειστούν  άλλες  παθολογικές  οντότητες.Ετσι  επιβάλλονται  ακτινογραφίες,  σπινθιρογράφημα,  αν  χρειαστεί  μαγνητική  τομογραφία  ενώ  ως  εξέταση  του  μέλλοντος  θεωρείται  το  δυναμικό  υπερηχογράφημα.Πάντως,  η  διάγνωση  του  συνδρόμου  τίθεται  κυρίως  με  την  κλινική  εξέταση.

Η  χειρουργική  επέμβαση  εφαρμόζεται  αν  αποτύχει  η  συντηρητική  θεραπεία.Διακοπή  αθλητικών  δραστηριοτήτων(που  μπορεί  να  κρατήσει  για  μήνες),  φυσικοθεραπεία,  αντιφλεγμονώδη  φάρμακα,  τοπικές  εγχύσεις,  ασκήσεις  σε  πισίνα,  προοδευτικές  διαστάσεις  και  ασκήσεις  ενδυνάμωσης  περιλαμβάνονται  στη  συντηρητική  αντιμετώπιση.Αν  χρειαστεί  χειρουργική  επέμβαση  η  επιστροφή  σε  αθλητικές  δραστηριότητες  περιορίζεται  σε  2-3  μήνες.Ασκήσεις  στα  σταθερότητας,  δύναμης  και  ευλυγισίας  της  πυέλου,  ισομετρικές  ασκήσεις  κοιλιακών  και  προσαγωγών  αρχίζουν  από  την  1η  μετεγχειρητική  ημέρα,  αυξάνοντας  σταδιακά  τον  αριθμό  επαναλήψεων  και  προχωρώντας  σε  πρόγραμμα  έκκεντρων  ασκήσεων.Σταδιακά  ο  αθλητής  περπατά,  αρχίζοντας  ελαφρύ  jogging  γύρω  στις  10  ημέρες  ενώ  απαραίτητες  είναι  οι  ασκήσεις  σε  πισίνα  με  διαστάσεις,  άλματα  κ.λ.π.

Αυτό  που  πρέπει  να  τονιστεί  ιδιαίτερα  είναι  η  σημασία  της  πρόληψης  του  συνδρόμου  κοιλιακών-προσαγωγών.Οποιοδήποτε  πρόβλημα  οσφύος,  αστάθειας  και  έλλειψης  ευλυγισίας  πυέλου,  μυϊκής  ανισορροπίας,  διαφοράς  μήκους  ποδιών  πρέπει  να  ελεγχθεί  και  να  αντιμετωπιστεί.Ιδίως  πρέπει  να  εφαρμόζεται  στους  ποδοσφαιριστές  και  αθλητές  με  απότομες  στροφές  και  αλλαγές  κατεύθυνσης  ένα  πρόγραμμα  ενδυνάμωσης  και  ελαστικότητας  καμπτήρων,  απαγωγών,  προσαγωγών  μυών  του  ισχίου  και  των  μυών  που  σταθεροποιούν  τη  λεκάνη.Λειτουργικές  ασκήσεις  κλειστής  αλυσίδας  για  τους  μύες  της  λεκάνης  είναι  απαραίτητες.

© 2016 Miosmed Center. All Rights Reserved.